Hachiko 2

Hachiko, Sadakat Ve Sevgi

2009 yılında Richard Gere’ in başrolünü oynadığı Hachiko, “Bir Köpeğin Hikâyesi” filmini izledikten sonra iki gün boyunca hüngür hüngür ağladığımı hatırlıyorum.

Hollywood yapımı filmin bir Japon filminin uyarlaması olduğunu ve gerçek bir hikâyeyi anlattığını bilmeyenimiz yoktur. Yalnız hikâyenin Japonlar için önemini Tokyo’ya gelmeden anlamak pek mümkün değildir.

Tokyo’da Shibuya semtinde metro istasyonundan Hachiko çıkışını kullanarak çıktığınızda hemen sol tarafta bronz bir köpek heykelini fark edersiniz. Bu kulaklarından biri düşük kısık gözleriyle hüzünlü hüzünlü bakan köpek, zamanındaki adıyla İmparatorluk Üniversitesi, günümüzdeki adıyla Tokyo Üniversitesinde Ziraat Fakültesinde çalışmış profesörlerden bay Ueno’nun sevgili köpeği Hachiko dur. Hikâyesi ise bakışları gibi oldukça hüzünlüdür.

Hachi Japonya’da köpeklere sıkça verilen bir isimdir. Sekiz anlamına gelmektedir ama kullanılan kanji formundan dolayı “八” bu kelime farklı kabul edilmektedir. Gökyüzüne, yani sonsuzluğa uzanan bu kanji’nin iki kolunun başarı, şans ve kutsallık anlamına geldiğine inanılmaktadır. Ko eki ise bir küçük kıza duyulan sevgi ifadesi olarak isminin sonunda kullanılır.

Bu dişi yavru köpeğe Shibuya tren istasyonunda korku içinde titrerken rastlayan genç profesör Ueno, ona Hachiko ismini belki de çok sahip olmak istediği kız çocuğuna özlemini gidermek için vermiştir.

Hachiko ülkede her zaman ayrıcalıklı bir yere sahip olmuş, Japonya’nın Honshu adası kökenli Akita cinsi bir köpektir. Bu köpek cinsi Japon tarihi boyunca Japon imparatorlarının koruma köpeği olmuş, asiller dışında halkın sahiplenmesine izin verilmemiştir. 1931 yılında Japon hükumeti tarafından Ulusal Miras olarak kabul edilen bu cins 2. Dünya savaşı sonrası soyunun tükenmesi tehlikesiyle karşı karşıya kalmış olsa da hayatını bu cinsi kurtarmaya adayan bilim adamı Morie Sawatashi sayesinde çoğaltılmış ve günümüzde dünyanın pek çok ülkesinde bulunmaktadır.

Japon Akitası, 55 kiloya varan iri tıknaz vücudu, sivri kulakları, siyah burunları, her zaman yukarda duran kıvrık kuyrukları ve su geçirmeyen tüy tabakaları ile oldukça heybetli görünse de, sahibi bildiği insanlara ve ailelerine, özellikle de çocuklara olan sevecenliği ile çok ünlüdür.

1924 yılında daha bir yavruyken Profesör Ueno ile tanışan ve ona sevgiyle bağlanan Hachiko biraz büyüdükten sonra sahibine sabah iş yolunda bineceği trene giderken eşlik etmeye başlar. Bir süre sonra profesörün döneceği saati de öğrenip onu tren çıkışı karşılamaya gitmesi aslında yalnız yaşayan profesörü de çok mutlu etmektedir.

Bu ikiliyi sadece 1,5 yıl sonra profesör sadece 30 yaşındayken amansız bir beyin kanaması ayırır. Her gün yaptığı gibi sahibini sabah trene bırakan Hachiko dönüş saatinde yerindedir ama ders esnasında hayatını kaybeden profesör artık o kapıdan bir daha asla çıkmayacaktır… Sahibini günlerce ümitle bekler. Olayı fark edip profesörün akrabalarına köpeği götüren esnaf bir kaç gün sonra köpeğin kaçıp geri geldiğini görünce onu sahiplenir ve öldüğü güne kadar besleyip bakımını yapar.

Hachiko bundan sonra tam 10 sene boyunca, öldüğü güne kadar istasyonda sahibinin dönmesini umutsuzlukla bekleyecektir.

Hachiko’nun  hayatının son yıllarında bu vefa ve bağlılık hikâyesi git gide duyulmaya başlar. Bir çok gazete onu haber yapar, insanlar çok uzaklardan bu sadık köpeği görmek için gelirler. Hatta 1934 yılında heykeltıraş Tern Ando bu sadık köpeğin bir heykelini yapar. 8 Mart 1935 tarihinde bu heykelin yanında hayata gözlerini yumduğunda artık o Japon halkı için sadakat, sevgi ve dostluğun sembolü olmuş durumdadır.

Hachiko, ölümü sonrası Tokyo’da ki Aoyoma mezarlığında sahibi Profesör Ueno’nun yanına gömülür. Derisi doldurulur ve mumyalanır, halen de Tokyo’nun Ueno semtinde bulunan “Ulusal Bilim Müzesi”nde sergilenmektedir.

2.Dünya savaşının acımasızlığı Hachikonun heykeline de yansır, 1944 yılında heykel silah yapmak için eritilir. Savaş sonrası yaralar sarılırken bu acıklı hikayeyi, 1948 yılında ilk heykeli yapan heykeltıraşın oğlu Takeshi Ando yeni bir Hachiko heykeli yaparak hatırlatır.

O günden beri her yıl 8 martta vefakar Hachiko’nun ölüm yıldönümünü, Tokyolular heykelin önünde toplanarak bir törenle anarlar.

Japonya ile ilgili diğer yazılar

Bu slayt gösterisi için JavaScript gerekir.